الایمان فی عَشرهٍ: المعرفه والطاعه و اعلم والعمل والورع والاجتهاد والصّبر والیقین والرضا والتسلیم، فایّها فقد صاحبه بطل نظامه.
ایمان در ده چیز است: شناخت، فرمانبری از خدا، علم، عمل، پاکدامنی، سخت کوشی، شکیبایی، یقین، خشنودی و تسلیم در برابر خدا. هر یک از این ده رکن کم شود، رشته ایمان از هم پاشیده می شود.
جدّوا واجتهدوا، وإن لم تعلموا فلا تعصوا، فإنّ من یبنی ولا یهدم یرتفع بناؤه وإن کان یسیراً، وأنّ من یبنی ویهدم یوشک أن لا یرتفع بناؤه.
تلاش و کوشش کنید و اگر عمل نمی کنید، گناه هم نکنید؛ زیرا کسی که بنایی می سازد و ویرانش نمی کند، ساختمانش برافراشته می شود، هر چند کوچک باشد. امّا کسی که می سازد و سپس ویران می کند، بنایش برافراشته نمی شود.
العمل العمل، ثم النهایه النهایه، والاستقامه الاستقامه، ثم الصبر الصبر، والورع، إن لکم نهایه فانتهوا الی نهایتکم.
کار کنید و آن را به پایانش رسانید و در آن پایداری کنید؛ آن گاه شکیبایی ورزید و پارسا باشید. همانا شما را پایانی است؛ پس، خود را به آن پایان (بهشت) رسانید.
مَن أبطا به عمله، لم یسرع به نسبه (حسبه).
هرکس کارش او را کُند برد، نسبش (حسبش) او را شتابان نبرد.
المداومه المداومه! فإن الله لم یجعل لعمل المومنین غایه الا الموت.
در کار پیگیر باشید، زیرا خداوند برای کار مؤمنان پایانی جز مرگ قرار نداده است.
قلیل تدوم علیه، أرجی من کثیر مملولٍ منه.
کار (خیر) اندک، که بر آن مداومت ورزی، از کار بسیار که از آن خسته شوی، امیدوار کننده تر است.
ما من شیء أحب إلی الله من عمل یداوم علیه، و إن قلّ.
هیچ چیز نزد خداوند، محبوب تر از کاری نیست که بر آن مداومت شود، هر چند اندک باشد.
اوصیک بتقوی الله والورع والاجتهاد واعلم أنّه لا ینفع اجتهاد لا ورع فیه.
تو را به تقوای الهی و پارسایی و کوشش سفارش می کنم و بدان که کوششی که در آن پارسایی نباشد، سودی نمی دهد.
من قَبل الله منه صلاهً واحدهً لم یعذّبه، ومن قبل منه حسنهً. . . لم یعذّبه.
خداوند از هر کس یک نماز بپذیرد، عذابش نکند و از هر که، یک کار خوب بپذیرد. . . عذابش نکند.
یتبع المیّت ثلاثه: أهله وماله وعمله، فیرجع اثنان و یبقی واحد؛ یرجع أهله و ماله و یبقی عمله.
سه چیز، شخص مرده را همراهی می کنند: خانواده اش، دارایی اش و عملش. دو تای آنها بر می گردند و یکی باقی می ماند. خانواده و دارایی او برمی گردند و عملش با او می ماند.
علیکم بالجدّ والاجتهاد والتأهّب والاستعداد.
بر شما باد به تلاش و سخت کوشی و مهیا شدن و آماده گشتن.
فعل الخیر ذخیره باقیه وثمره زاکیه.
«کار خوب» اندوخته ای ماندنی و میوه ای پاکیزه و خوشگوار است.
طوبی لِمَنْ قَصَرَ هِمَّتَهُ عَلی ما یعنِیهِ.
خوشابه حال کسی که همّت خود را منحصر به چیزی کرد که به کارش می آید.
إذا هبت أمراً فقع فیه، فإنّ شدّه توقّیه أعظم ممّا تخاف منه.
هرگاه از کاری ترسیدی، خود را به کام آن بینداز. زیرا ترس شدید از آن کار، دشوارتر و زیان بارتر از اقدام به آن کار است.
الإیمانُ إقرارٌ وعملٌ، والإسلامُ إقرارٌ بلا عملٍ.
«ایمان» اقرار است و عمل، و اسلام آوردن، صرفاً اقراری است بدون عمل.
إذا کان الرجل علی عمل فلیدم علیه سنه، ثم یتحول عنه إن شاء الی غیره؛ وذلک إن لیله القدر یکون فیها فی عامه ذلک ما شاء الله إن یکون.
هرگاه شخصی کاری را آغاز کند، باید تا یک سال آن را ادامه بدهد. سپس اگر خواست، به کار دیگری بپردازد؛ زیرا شب قدر. که آنچه خداوند می خواهد مقدّر می کند. در آن یک سال وجود دارد.
وجدت الحسنه نوراً فی القلب، وزینا فی الوجه، وقوه فی العمل، ووجدت الخطیئه سواداً فی القلب، ووهناً فی العمل، وشیناً فی الوجه.
نیکی را نور دل و آرایه رخسار و نیروی کار یافتم و بدی و گناه را سیاهی دل و سستی در کار و زشتی چهره.
أفضل الأعمال أحمزها.
برترین کارها، دشوارترین آنهاست.
أفضل العمل أدومه و إن قل.
برترین کار، با دوام ترین آنهاست، هر چند اندک باشد.
طاعه الله سبحانه لا یحوزها إلا من بذل الجدّ واستفرغ الجهد.
به طاعت خدای سبحان دست نیابد مگر کسی که تلاش کند و نهایت کوشش خود را به کار گیرد.
أفضل الأعمال ما أکرهت علیه نفسک.
برترین کارها، کاری است که نفس خود را بر انجام آن مجبور گردانی.
أفضل العمل ما أرید به وجه الله.
برترین کار، کاری است که برای خدا باشد.
أفضل الأعمال لزوم الحق.
برترین کارها، پایبندی به حق است.
لمّا سئل عن أفضل الأعمال. : الصلاه لوفت ها، وبرّ الوالدین، والجهاد فی سبیل الله.
امام صادق(ع). در پاسخ به پرسش از بهترین کارها. فرمود: نماز به وقت، نیکی کردن به پدر و مادر و جهاد در راه خداوند.
ثلاث من لم یکنّ فیه لم یتمّ له عمل: ورع یحجزه عن معاصی الله، وخلق یداری به الناس، و حلم یردّ به جهل الجاهل.
سه چیز است که در هر کس نباشد هیچ عملی از او کامل نگردد: پارسایی که او را از نافرمانی خدا باز دارد و خویی که به وسیله آن با مردم مدارا کند و بردباری ای که با آن رفتار جاهلانه نادان را دفع سازد.
ثلاثهٌ لا ینفع معهنّ عمل: الشرک بالله، وعقوق الوالدین، والفرار من الزّحف.
سه چیز است که با وجود آنها هیچ عملی سود نمی بخشد: شریک قرار دادن برای خدا، نافرمانی و آزردن پدر و مادر و گریختن از جهاد.
إنّی احبّ أن یتأذّی الرجل بحرّ الشمس فی طلب المعیشه.
من دوست دارم که مرد برای تأمین معیشت خود در گرمای آفتاب اذیّت شود.
لا ینفع مع الشّک والجحود عملٌ.
با وجود شک و انکار، هیچ عملی فایده ندارد.
لا یقبل الله من مؤمن عملاً وهو مضمر علی أخیه المؤمن سوءاً.
خداوند از مؤمنی که نسبت به برادر مؤمن خود نیت بد داشته باشد، هیچ عملی را نمی پذیرد.
إحذر کل عملٍ یرضاه صاحبه لنفسه، ویکرهه لعامّه المسلمین.
از هر کاری که کننده اش آن را برای خود می پسندد و بر مردم مسلمان نمی پسندد، دوری کن.
احذر کل عمل یعمل به فی السّرّ، ویستحی منه فی العلانیه.
از هر کاری که در نهان انجام می شود و در آشکار از انجام آن شرم می شود، دوری کن.
إیاک وکل عمل إذا ذکر لصاحبه أنکره.
بپرهیز از هر کاری که اگر برای کننده آن یادآوری شود، آن را زشت شمارد.
إن الله تعالی یحب إذا عمل إحدکم عملا إن یتقنه.
خداوند تعالی دوست دارد که هرگاه فردی از شما کاری کند آن را محکم ( و بی عیب) انجام دهد.
إذا عمل أحدکم عملاً فلیتقن.
هرگاه کسی از شما کاری کرد، محکم کاری کند.
إن أعمالکم تعرض علی کلّ یوم، فما کان من حسنٍ استزدت الله لکم، وما کان من قبیح استغفرت الله لکم.
کارهای شما هر روز به من نشان داده می شود. اگر خوب باشد، از خدا می خواهم بر کارهای شما بیفزاید و اگر زشت باشد، برایتان از خدا آمرزش می طلبم.
إن أعمال هذه الامه ما من صباح إلا وتعرض علی الله تعالی.
هر بامداد، اعمال این امت بر خداوند متعال عرضه می شود.
والله إنی لأعرض أعمالهم علی الله فی کل یوم.
به خدا قسم من خود هر روز اعمال آنها را بر خدا عرضه می کنم.
کُلُّ امرئٍ یَلْقی ما عَمِلَ ویُجْزی بِما صَنَعَ.
هر انسانی کرده خود را می بیند و سزای کردارش را می گیرد.
من قصّر فی العمل، ابتلی بالهمّ.
هر که در عمل کوتاهی کند، به اندوه گرفتار آید.
اعمل لدنیاک کأنّک تعیش أبداً، واعمل لآخرتک کأنّک تموت غداً.
برای دنیای خود چنان کار کن که گویی جاودانه زندگی می کنی و برای آخرتت چنان کار کن که گویی فردا خواهی مرد.
